Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013
Nikolaos Lutras, Greek Painter, 1833-1927

Νίκος Λύτρας "Το Ψάθινο καπέλο" 1923-26. Λάδι σε μουσαμά 86x66 εκ. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου.
"Θαλασσογραφία" (Τοπίο της Τήνου) λάδι σε μουσαμά 53 x
73 εκ. Εθνική Πινακοθήκη
Portrait of litlle K.M
Portrait of painter Oumvertos Arguros
Ο Νικόλαος Λύτρας (1883-1927),κατάγεται από την Τήνο και φοίτησε στην Ακαδημία του Μονάχου. Υπήρξε μαθητής του πατέρα του, επίσης διακεκριμένου ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, και του Ιακωβίδη στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, όπου δίδαξε και ο ίδιος από το 1923 ως το θάνατο του.
Γιος του μεγάλου ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ο Νικόλαος Λύτρας έγινε ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον ρομαντισμό ρεαλισμό του 19ου αιώνα και την μοντέρνα τέχνη του 20ου αι.,αφήνοντας πίσω του μια πλούσια συγκομιδή απο έργα γεμάτα ζωτικότητα και αλήθεια,που μπορούν να συναγωνιστούν επάξια,τα μεγάλα αριστουργήματα του πρώιμου ευρωπαικού μοντερνισμού, όπως σημειώνει η Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα.
Σπούδασε όπως και ο πατέρας του,στην Ακαδημία του Μονάχου, όπου και ανακατεύτηκε με το πρώιμο τότε κίνημα του εξπρεσιονισμού,έχοντας μια προδιάθεση για αποσκίρτηση απο τα πρώιμα κιόλας έργα του.
Αντί να γίνει οπαδός του κινήματος ή ακόλουθος ενός μεγάλου ζωγράφου, συνέλαβε την ουσία: την ελευθερία της έκφρασης, την διεκδίκηση του προσωπικού λόγου, που αποτελεί και το βαθύτερο νόημα της μοντέρνας τέχνης.
Τα έργα του,πορτραίτα και εικόνες της Ελληνικής Φύσης,είναι λουσμένα σε ένα διάφανο και λαμπερό φώς,γεμάτα απο μια "ζωική ευφορία", "ένας ύμνος στα νιάτα και τη ζωή", με έμφαση στα περιγράμματα των μορφών και προβολές σκιώνβαριών σαςν "σίδερα",όπως ποιητικά τις έβλεπε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος, μέσα στα ολόφωτα,ηλιοκαμένα ύπαιθρά του.
Η ζωγραφική του, "παστόζικη και έμφορτη με καθαρό χρώμα", παρέμεινε κυρίως απλή,λιτή, με αφομοιωμένους τους κανόνες της μοντέρνας τέχνης: "Την κατάργηση της προοπτικής, την ισοδύναμη ένταση του τόνου σε ολόκληρη την επιφάνεια που τον οδηγεί να δυναμώσει το χρώμα προς τα πάνω για να αποσοβήσει την εντύπωση της τρίτης διάστασης".
Γιος του μεγάλου
ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ο Νικόλαος Λύτρας έγινε ο συνδετικός κρίκος
ανάμεσα στον ρομαντικό ρεαλισμό του 19ου αι. και τη μοντέρνα τέχνη του
20ού, «αφήνοντας πίσω του μια πλούσια συγκομιδή από έργα γεμάτα
ζωτικότητα και αλήθεια, που μπορούν να συναγωνιστούν επάξια τα μεγάλα
αριστουργήματα του πρώιμου ευρωπαϊκού μοντερνισμού», όπως σημειώνει η
Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα.
Σπούδασε, όπως και ο πατέρας του, στην Ακαδημία του Μονάχου, όπου κι
ανακατεύτηκε με το πρώιμο τότε κίνημα του εξπρεσιονισμού, έχοντας μια
προδιάθεση για αποσκίρτηση από τα πρώιμα κιόλας έργα του. Αντί να γίνει
οπαδός του κινήματος ή ακόλουθος ενός μεγάλου ζωγράφου, συνέλαβε την
ουσία: την ελευθερία της έκφρασης, τη διεκδίκηση του προσωπικού λόγου,
που αποτελεί και το βαθύτερο νόημα της μοντέρνας τέχνης.
Τα έργα του -πορτρέτα και εικόνες της ελληνικής φύσης- είναι λουσμένα σε
ένα λαμπερό και διάφανο φως, γεμάτα από μία «ζωική ευφορία», «ένας
ύμνος στα νιάτα και στη ζωή», με έμφαση στα περιγράμματα των μορφών, και
προβολές σκιών βαριών «σαν σίδερο» -όπως ποιητικά τις έβλεπε ο Γιάννης
Ρίτσος- μέσα στα ολόφωτα, ηλιοκαμένα ύπαιθρά του.
Η ζωγραφική του, «παστόζικη και έμφορτη με καθαρό χρώμα» παρέμεινε
κυρίως απλή, λιτή, με αφομοιωμένους τους κανόνες της μοντέρνας τέχνης:
«Tην κατάργηση της προοπτικής, την ισοδύναμη ένταση του τόνου σε
ολόκληρη την επιφάνεια που τον οδηγεί να δυναμώσει το χρώμα προς τα πάνω
για να αποσoβήσει την εντύπωση της τρίτης διάστασης». Πηγή: www.lifo.gr
Γιος του μεγάλου
ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ο Νικόλαος Λύτρας έγινε ο συνδετικός κρίκος
ανάμεσα στον ρομαντικό ρεαλισμό του 19ου αι. και τη μοντέρνα τέχνη του
20ού, «αφήνοντας πίσω του μια πλούσια συγκομιδή από έργα γεμάτα
ζωτικότητα και αλήθεια, που μπορούν να συναγωνιστούν επάξια τα μεγάλα
αριστουργήματα του πρώιμου ευρωπαϊκού μοντερνισμού», όπως σημειώνει η
Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα.
Σπούδασε, όπως και ο πατέρας του, στην Ακαδημία του Μονάχου, όπου κι
ανακατεύτηκε με το πρώιμο τότε κίνημα του εξπρεσιονισμού, έχοντας μια
προδιάθεση για αποσκίρτηση από τα πρώιμα κιόλας έργα του. Αντί να γίνει
οπαδός του κινήματος ή ακόλουθος ενός μεγάλου ζωγράφου, συνέλαβε την
ουσία: την ελευθερία της έκφρασης, τη διεκδίκηση του προσωπικού λόγου,
που αποτελεί και το βαθύτερο νόημα της μοντέρνας τέχνης.
Τα έργα του -πορτρέτα και εικόνες της ελληνικής φύσης- είναι λουσμένα σε
ένα λαμπερό και διάφανο φως, γεμάτα από μία «ζωική ευφορία», «ένας
ύμνος στα νιάτα και στη ζωή», με έμφαση στα περιγράμματα των μορφών, και
προβολές σκιών βαριών «σαν σίδερο» -όπως ποιητικά τις έβλεπε ο Γιάννης
Ρίτσος- μέσα στα ολόφωτα, ηλιοκαμένα ύπαιθρά του.
Η ζωγραφική του, «παστόζικη και έμφορτη με καθαρό χρώμα» παρέμεινε
κυρίως απλή, λιτή, με αφομοιωμένους τους κανόνες της μοντέρνας τέχνης:
«Tην κατάργηση της προοπτικής, την ισοδύναμη ένταση του τόνου σε
ολόκληρη την επιφάνεια που τον οδηγεί να δυναμώσει το χρώμα προς τα πάνω
για να αποσoβήσει την εντύπωση της τρίτης διάστασης». Πηγή: www.lifo.gr
Γιος του μεγάλου
ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ο Νικόλαος Λύτρας έγινε ο συνδετικός κρίκος
ανάμεσα στον ρομαντικό ρεαλισμό του 19ου αι. και τη μοντέρνα τέχνη του
20ού, «αφήνοντας πίσω του μια πλούσια συγκομιδή από έργα γεμάτα
ζωτικότητα και αλήθεια, που μπορούν να συναγωνιστούν επάξια τα μεγάλα
αριστουργήματα του πρώιμου ευρωπαϊκού μοντερνισμού», όπως σημειώνει η
Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα.
Σπούδασε, όπως και ο πατέρας του, στην Ακαδημία του Μονάχου, όπου κι
ανακατεύτηκε με το πρώιμο τότε κίνημα του εξπρεσιονισμού, έχοντας μια
προδιάθεση για αποσκίρτηση από τα πρώιμα κιόλας έργα του. Αντί να γίνει
οπαδός του κινήματος ή ακόλουθος ενός μεγάλου ζωγράφου, συνέλαβε την
ουσία: την ελευθερία της έκφρασης, τη διεκδίκηση του προσωπικού λόγου,
που αποτελεί και το βαθύτερο νόημα της μοντέρνας τέχνης.
Τα έργα του -πορτρέτα και εικόνες της ελληνικής φύσης- είναι λουσμένα σε
ένα λαμπερό και διάφανο φως, γεμάτα από μία «ζωική ευφορία», «ένας
ύμνος στα νιάτα και στη ζωή», με έμφαση στα περιγράμματα των μορφών, και
προβολές σκιών βαριών «σαν σίδερο» -όπως ποιητικά τις έβλεπε ο Γιάννης
Ρίτσος- μέσα στα ολόφωτα, ηλιοκαμένα ύπαιθρά του.
Η ζωγραφική του, «παστόζικη και έμφορτη με καθαρό χρώμα» παρέμεινε
κυρίως απλή, λιτή, με αφομοιωμένους τους κανόνες της μοντέρνας τέχνης:
«Tην κατάργηση της προοπτικής, την ισοδύναμη ένταση του τόνου σε
ολόκληρη την επιφάνεια που τον οδηγεί να δυναμώσει το χρώμα προς τα πάνω
για να αποσoβήσει την εντύπωση της τρίτης διάστασης». Πηγή: www.lifo.gr
Ο Δημόκριτος έζησε το 460-370 π.Χ, ήταν Προσωκρατικός Φιλόσοφος και γεννήθηκε στα Άβδηρα της Θράκης. Ήταν μαθητής του Λεύκιππου και πίστευε ότι η ύλη αποτελείται απο αδιάσπαστα αόρατα στοιχεία τα άτομα.
Ήταν ο πρώτος που αντιλήφθηκε ότι ο Γαλαξίας είναι το φώς απο μακρινά αστέρια.Επίσης είναι μεταξύ των πρώτων που είπαν ότι το Σύμπαν αποτελείται και απο άλλους κόσμους και μάλιστα κάποιοι εξ αυτών κατοικημένοι.
Ξεκαθάρισε επίσης ότι το κενό δεν ταυτίζεται με το τίποτα, το "μη όν" , ότι δηλαδή είναι κάτι υπαρκτό.
Democritus,460-370 b.C.
Was an Ancient Greek philosopher, born in Abdera Trace.A pupil of Leucippus, he was an influential pre-Socratic philosopher who formulated an atomic theory for the Universe.
His exact contributions are difficult to distangle from those of his mentor Leucippus, as they are often mentioned together in text. Their speculation on atoms,taken from Leucippus, bears a passing and partial resemblance to the nineteenth-century understanding of atomic structure that has led some to regard Democritus as more of a scientist than other Geek philosophers. however, their ideas rested on very diferent bases. Largely ignored in ancient Athens, Democritus was nevertheless well know to his fellow northern-born philosopher Aristotle. Plato is said also,to have disliked him so much that he wished all his books burned.
Many consider Democritus to be the "father of modern science".
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)








